خانه چوبی با سایبان چوبی (پرگولا)

خانه چوبی با سایبان چوبی (پرگولا)

سایبان چوبی را می توان برای یک گردشگاه، یک تراس سرپوشیده و یا یک خانه چوبی با محوطه ای باز استفاده کرد، فرقی نمی کند، به هر حال سایبان ها طرحی جسورانه هستند، که ارزش اجرا دارند. از مزایای این طرح می توان، به محافظت خانه چوبی، در برابر آفتاب و نگهداری از گیاهان، اشاره کرد.

پروژه های اجرا شده گروه بین المللی آمیتیس امرتات را اینجا ببینید.

 

خانه چوبی

 

در اوایل قرن ۲۰ ام، استفاده از طرح سایبان (پرگولا)، در خانه های چوبی مجدد رواج پیدا کرد. در حقیقت، اگر بخواهیم از روی تصاویر مجلات قدیمی، خانه های چوبی را قضاوت کنیم، می بینیم که تعدادی از معماران آن زمان، علاقه زیادی به طراحی سایبان های چوبی داشتند. ستون های غول پیکر، تکیه گاهی (چوبی، سنگی یا آجری) برای مونتاژهای سنگین، تیرهای چوبی شیب دار و افقی، سقف هستند، که وزن توده های درخت انگور و گیاهان گل دار را نگه می دارند. بهترین، راه برای یکپارچگی خانه چوبی با منظره اطرافش و همچنین یک اقدام ایده آل هنری و زیبا استفاده، از سایبان چوبی است.

 

سبک ساخت، سایبان خانه های چوبی

بسیاری از خانه های چوبی قدیمی، همراه با سایبان های چوبی خود مدت ها قبل از بین رفتند، اما ساخت و ساز های اخیر ویلاهای چوبی باعث شده، که جامعه به سازه های چوبی علاقمند شود. یک سایبان ممکن است، روی یک خانه چوبی بنا شود، و یا به تنهایی ساخته شود.

 

خانه چوبی

 

سبک های مختلفی از جمله، سبک رسمی ایتالیایی گرفته، تا Adirondack، کالیفرنیا و مکتب، Praire، برای سایبان های چوبی وجود دارد. شواهد نشان می دهد که نیازی نیست یک سایبان، حتماً مطابق با سبک خانه چوبی باشد. گلچینی از معماری بومی قرن ۲۰ ام، در طرح های سایبان منعکس شده است، که کلاسیک گرایی Beaux Arts در رقابت با سبک های روستایی (حتی سایبان های ستونی که از تنه درختان جوان ساخته شدند) است.

در مناطق شمالی، سایبان خانه های چوبی با مهارت مناسبی با استفاده از تکیه گاه سنگی یا آجری ساخته شدند. این سایبان های چوبی، یکی در میان دارای شبکه های ظریفی هستند، و به رنگ سفید نقاشی شدند. امروزه، سایبان ها می توانند به سبک ییلاقی، و یا دارای سبکی مدرن باشند.

 

پیشینه ای مختصر، از ساخت سایبان 

خانه های چوبی پمپی و رم، تا امروز دارای سایبان بودند، سایبان های غربی، گرایش کلاسیک دارند. تکیه گاه، سقف این نوع سایبان اغلب یک ردیف ستون است. در اصل، این سایبان ها با چوب، بر روی یک ردیف از ستون های سنگی ساخته می شدند. در دوره رنسانس، در ایتالیا سازه های چوبی مشابهی همگام با احیای سازه های چوبی کلاسیک، در انگلستان گسترش پیدا کردند.

دو نوع اصلی سایبان یکی دالان-سایبان: سازه ای چوبی متصل به سقف باز، و دیگری آلاچیق-سایبان: مسیری پوشیده از درختان انگور، که فرد را تا درب ورودی خانه چوبی، راهنمایی می کند.

دالان سایبان (یا حیاط خلوت سرپوشیده یا سایبان پنجره) یک سری مزایای کاربردی دارد. در طول زمستان سقف باز این سایبان پرتو کم ارتفاع آفتاب را به داخل خانه هدایت می کند. این ویژگی به خصوص برای خانه های ییلاقی که تاریک هستند، و لبه های بام جلو آمده اهمیت دارد. در طول تابستان پوشش حاصل از درخت انگور، باعث ایجاد سایه می شود. دالان-سایبان می تواند در سراسر جلوی خانه چوبی به شکل یک ایوان گسترده شود، یا با قرار گرفتن در کنار خانه چوبی، محوطه ناهارخوری در فضای بیرون ایجاد کند.

 

خانه چوبی

 

محبوبیت سایبان ها، عموماً برای خانه هایی است، که در حاشیه ساحل ساخته می شوند. از آن ها، برای مشخص کردن محدوده ملک، و حد فاصل بین خانه چوبی تا خیابان استفاده می شود. سایبانی که در یک منحنی ساخته می شود، منظره زیبایی برای انعکاس در استخر ایجاد می کند.

 

سایبان چوبی امروزی

احتمال فرسودگی سایبانی که پایه ها یا ستون هایش از جنس سنگ ساخته شده، به نسبت چوب بیشتر است. مراقبت از آن ها به خصوص در مناطق سرد زمستانی و دائماً بارانی مشکل است. به خاطر اشتیاق در بازسازی ویلای چوبی و باغچه ی به جا مانده از سال ۱۹۱۵، خانواده ای که این خانه چوبی اصیل را به ارث برده بودند، هر سال سازه چوبی را ترمیم می کردند، می تراشیدند و تا آن جا که نیاز بود رنگ می کردند.

    خانه چوبی

امروزه مصالح جدیدی وارد ساخت و ساز های چوبی شدند. ستون های امروزی، از سنگ های دست ساز، آمیخته با ماتریکس رزین مقاوم، الیاف و پودر سنگ، ساخته می شوند. عناصر تشکیل دهنده آن ها از PVC سلولی ساخته شدند. ساخت یک خانه چوبی، از ترکیب مصالح مدرن و چوب ممکن است، بهترین انتخاب باشد. در این صورت اجزای سازه، به طور موثری در برابر تغییرات دما، دوام بیشتری دارند.

مطالب مرتبط

پاسخی بگذارید